powered by CADENAS

Social Share

Drakkar (12052 views - History & Epochal Times)

Drakkar – największy typ langskipów, okrętów wikingów. Największy znany nam drakkar miał 45 m długości i 34 pary wioseł. Mogły jednak istnieć większe – nawet do 120 miejsc dla wioślarzy. Według sag skandynawskich, okręt taki posiadał król duński Kanut I Wielki (1018–1035). Zazwyczaj jednak do drakkarów zaliczano jednostki o liczbie wioseł wynoszącej co najmniej 60. Zrekonstruowany w 1881 r. w Norwegii drakkar miał 25 m długości, 5 m szerokości oraz 16 par wioseł. Drakkary były pełnomorskimi jednostkami, zdolnymi do żeglugi oceanicznej, jak i rzecznej. Wyposażone były w jeden duży (ponad 230 m2) rejowy żagiel. Drakkary, jako jednostki duże, a więc drogie, zazwyczaj były własnością wodzów i pełniły w normańskich flotach funkcję okrętów reprezentacyjnych oraz flagowych. Cechą charakterystyczną drakkarów były rzeźby przedstawiające głowy smoków (stąd nazwa klasy tych jednostek) mocowane do dziobnicy podczas wyprawy – najprawdopodobniej w celu odstraszenia bóstw opiekujących się napadanymi miastami. Rzeźby te zdejmowano podczas powrotu, aby nie obrazić własnych "opiekunów". Wyobrażenie drakkara z hufcem zbrojnych i św. Wojciecha zostało przedstawione jako pierwsze na prawym skrzydle Drzwi Gnieźnieńskich. Wzmianka w Żywocie tzw. Kanaparzowym św. Wojciecha, informuje, że święty otrzymał od księcia statek i 30 wojów do ochrony. Według św. Brunona statek był chroniony multo milite.
Go to Article

Explanation by Hotspot Model

Drakkar

Drakkar

Drakkar

Drakkar – największy typ langskipów, okrętów wikingów. Największy znany nam drakkar miał 45 m długości i 34 pary wioseł. Mogły jednak istnieć większe – nawet do 120 miejsc dla wioślarzy. Według sag skandynawskich, okręt taki posiadał król duński Kanut I Wielki (1018–1035). Zazwyczaj jednak do drakkarów zaliczano jednostki o liczbie wioseł wynoszącej co najmniej 60. Zrekonstruowany w 1881 r. w Norwegii drakkar miał 25 m długości, 5 m szerokości oraz 16 par wioseł.

Drakkary były pełnomorskimi jednostkami, zdolnymi do żeglugi oceanicznej, jak i rzecznej. Wyposażone były w jeden duży (ponad 230 m2) rejowy żagiel. Drakkary, jako jednostki duże, a więc drogie, zazwyczaj były własnością wodzów i pełniły w normańskich flotach funkcję okrętów reprezentacyjnych oraz flagowych.

Cechą charakterystyczną drakkarów były rzeźby przedstawiające głowy smoków (stąd nazwa klasy tych jednostek) mocowane do dziobnicy podczas wyprawy – najprawdopodobniej w celu odstraszenia bóstw opiekujących się napadanymi miastami. Rzeźby te zdejmowano podczas powrotu, aby nie obrazić własnych "opiekunów".

Wyobrażenie drakkara z hufcem zbrojnych i św. Wojciecha zostało przedstawione jako pierwsze na prawym skrzydle Drzwi Gnieźnieńskich. Wzmianka w Żywocie tzw. Kanaparzowym św. Wojciecha, informuje, że święty otrzymał od księcia statek i 30 wojów do ochrony[1]. Według św. Brunona statek był chroniony multo milite.

Zobacz też



This article uses material from the Wikipedia article "Drakkar", which is released under the Creative Commons Attribution-Share-Alike License 3.0. There is a list of all authors in Wikipedia

History & Epochal Times

3D,model,library,rendering,Inca,Maya,Egypt,Pyramids,Bible, Quoran,Gizeh,Greek,Ancient,Medival Times, Stone Age